همهء ما به دنبال زندگي بهتر و رفاه بيش‌تر هستيم. كم‌تر فردي را مي‌توان يافت كه از فقر وفاقه خوشش بيايد و بخواهد فقيرانه زندگي كند. به همين دليل است كه ما به طور غريزي براي تامين غذا، پوشاك و مسكن خود اقدام مي‌كنيم و البته به دست آوردن اين‌ها مشروط به كار و تلاش هر يك از ماست.
با گذر از تامين نيازهاي اوليه به تدريج بر نيازهاي ديگر (بهداشتي، آموزشي و....) متمركز مي‌شويم و براي تامين آن‌ها گام برمي‌داريم و در اين روند شكل زندگي ما تغيير و تكامل مي‌يابد، اما در طي اين مسير و براي دستيابي به سطح زندگي و رفاه بيش‌تر ما ناچار از تلاش و صرفه‌جويي، پس‌انداز و سرمايه‌گذاري هستيم. مثال ساده اين‌كه اگر دهقاني همهء محصول گندم خود را مصرف كند و بخشي از آن را براي كشت مجدد نگذارد ديگر كاري و محصولي نخواهد داشت. خلاصه آن‌كه اين قاعده رشد و توسعه در سطح فرد (خانوارها و بنگاه‌ها) و كلان (دولت‌ها) جوامع مختلف است و هيچ فرد و جامعه‌اي را نمي‌توان يافت كه از اين قاعده مستثني باشد.«چرا سرمايه‌گذاري كنيم؟» پاسخ اين‌است كه براي اين‌كه وضعيت زندگي خود و جامعه‌مان را بهبود بخشيده و به افق‌هاي تازه‌اي از اقتصاد و معيشت دست يابيم«بازار سرمايه» حلقهء واسط بين «پس‌اندازكنندگان» و «سرمايه‌‌گذاران»‌ است و هرچه اين بازار گسترده‌تر و پرجاذبه باشد، مي‌تواند به جريان سرمايه‌گذاري و رشد اقتصادي در يك جامعه دامن زند. «بازار بورس» يكي از اجزاي «بازار سرمايه» و مكمل ديگر فرصت‌هاي موجود براي سرمايه‌گذاري در هر جامعه‌اي است. در جوامعي كه راه رشد و توسعه را يافته‌اند سهام‌دار‌ي يك ارزش به شمار مي‌رود و شهروندان آن جوامع خوشحالند كه با تبديل پس‌انداز خود به سهام هم سود مي‌برند و هم جريان سرمايه‌گذاري و توليد و پيشرفت را هرچه بيش‌تر به روي خود و جامعه‌شان گشاده مي‌دارند

با يكي از دوستان صحبت مي كردم و راجع به اولين شناسنامه ها و تاريخ صدورشان و اينكه چگونه مردم براي خودشان يا ادرات ثبت براي مردم نام فاميل را انتخاب كرده اند و بعد در شناسنامه نيز دخل و تصرفهاي زيادي مي شده، آدمهايي چند شناسنامه داشته اند و تعداد زيادي يك شناسنامه نيز نداشته اند. داستانهاي جالبي مي گفت و ما هم شنونده بوديم. البته در روزگار امروز شناسنامه ها كم كم جاي خود را به كارت ملي خواهند داد و كمي هم اگر جلوتر برويم رأي گيري الكترونيكي صورت خواهد گرفت و بعد هم مثل بعضي از كشورهاي اروپايي انهاييكه بخواهند رأي دهند قبلاً فرصت تصميم گيري داشته و اسامي خودشان را به عنوان داوطلبين رأي دادن خواهند داشت كه آن هم بايد از روي آگاهي و تعهد باشد. حالا حالاها ما فرصت داريم كه از همين شناسنامه هاي پاره پواره و يك و چند لايي  صندوقها و گنجه پنهان خانه هاي مادربزرگها و پدربزرگها خاك مي خورند، ناني خوريم. در برخي آمارها كه تكان دهنده نيز مي باشد ارقام بي سوادي مختلفي به چشم مي خورد. با خود فكر مي كردم كه خدا شكر كه رأي دادن شرط سواد ندارد و فقط شرط سني دارد و باز با خود انديشيدم كه خدا را شكر كه شرط سني هم 15 و 16 سال است اگر بيشتر بود افراد بالاي 70 سال را نمي گذاشتند كه رأي دهند و از قبيل تبعيضهاي اجتماعي چه برسر چندغاز رأي من مي آمد. درست است كه بيسوادي زشت و قبيح است، درست است كه در اصطلاح رايج به آدم بيسواد كمترين محلي نمي گذارند و درست است كه جامعه ما زماني رشد و پيشرفت بهترب خواهد داشت كه بيسوادي ريشه كن شودولي بالا غيرتاً اين يكي بد نيست كه بيسوادان هم مي توانند رأي دهند آخه سرنوشت يك شهرستان را كه فقط نبايد سواددارها و آقايان و خانمهاي دكتر و مهندس تعيين كنند و اين توهين به پدران و مادرانمان است كه به‌انها بگوييم چون سواد نداريد نبايد رأي دهند. اصلاً بردن مدرسه به روستاهاي دور كه جزء برنامه هاي نمايندگي نيست ولي گرفتن رأي از دورترين و صعب العبورترين روستاها امري لازم و تعهدي است عرفي و شرعي چرا كه نبايد يكنفر هم از حق رأي دادن محروم گردد. حالا حق با سواد شدن كمي مشكل است و زمان مي برد كه آن هم در برنامه هاي حلول دورة نمايندگي، من به‌ان خواهم پرداخت ولي لازمه اش در حال حاضر  عبور از اين دشتها و كوهستانهاي صعب العبور است. بعضي وقتها با خودم فكر مي كنم اگر سرشماري نفوس و مسكن كه هر 10 سال يكبار با كلي زحمت و هزينه انجام مي شود و در پايان بازهم از روند رشد جمعيت مطلع نمي شويم و بالاخره نمي دانيم كه جمعيتمان كي دوبرابر مي شود، اگر هر چهار سال يكبار آن هم در زمان انتخابات صورت مي گرفت بسيار نتيجه بخش تر مي شد. چرا كه طرفداران من و رقبايم تك تك آدمها را از زير سنگ هم كه شده پيدا مي كردند و چنان مهري بر شناسنامه اش مي زدند كه تا چند نسل بعد هم پاك نشود و چنان جمعيت را دقيق محاسبه مي كردند كه جمعيت 12 ساله هايي كه چهار سال ديگر رأي خواهند داد و از سلامت كامل جسماني برخوردار هستند را نيز در يك دفترچة ديگر يادداشت مي كردند و همه آمارها و نرخهاي مهم جمعيت از زاد و لد گرفته تا مرگ و مير را ثبت مي كردند و بعد هم شاهد مي بوديم كه چگونه  اساس و پاية يك امار درست (كه هيچ وقت نداشته ايم) چه كارهاي بزرگي كه نمي كرديم. من چون آدم خيالپردازي هستم فكر مي كنم نكند آمار جمعيت ما مشابه آمار توليدات و افزايشهاي سريع سالانه باشد كه اگر اينطوري باشد من ار قافلة آماردانان و آمارداران به دور افتاده ام و آدمي كه حساب و كتاب مهمترين ابزار رأي دادن يعني آدمهاي با شناسنامه معتبر را نداشته باشد اميدي به پيروزي ندارد ولي باز با خدم مي گويم نه اينطوري نيست يك جاي مملكت 100% همه متولدين را ثبت مي كنند  مگر مي شود بچه اي به دنيا بيايد و پدر و مادرش برايش شناسنامه نگيرند (البته جايي شنيدم كه شناسنامه داداش بزرگتر كه مرده بود را به كوچكتر داده اند و‌ آن هم خوشحال از اينكه چقدر زود بزرگ شده است، اومده تا سرنوشت‌ آينده شهرستان را رقم بزند)

مطلبي را كه پيش رو داريد

متن سخنراني ستاد هنرهاي نمايشي و كارگردان با تجربه تئاتر آقاي دكتر عليرضا زارعي است كه در جشن هنر  تئاتر استان خراسان جنوبي در فرهنگسراي ارشاد قاين ايراد شد.

سيد محسن فرزند محمد، فرزند خليل بن ابراهيم قايني در 7 رمضان 1377 قمري، مطابق با8 فروردين1337 خورشيدي در قاين متولدشد.در7 سالگي به مكتب رفت و با قرآن، حديث و شعر آشنا شد. در 1348 وارد حوزه علميه قاين شد. به علت كمي سن اخراج گرديد اما در سال1350 با وساطت آيت ا... قهستاني پذيرفته شد. بعد از دو سال جهت تكميل علوم اسلامي به مشهد رفت و از محضر اديب نيشابوري استفاده كرد. در 1353 به قاين برگشت و با اصول فقه و لمعتين آشنا شد. در 1355 به حوزه قم رفت و از محضر اساتيد ستوده، شهاب الدين اشراقي، هادي معرفت، احمدي و احمد بهشتي كسب فيض نمود. در درس خارج از محضر حضرات مكارم شيرازي، فاضل قفقازي، جعفر سبحاني و در معارف از حضور شهيد مطهري بهره گرفت. در 1359 به صورت نيمه متمركز در كنكور در رشته فرهنگي قبول شد. پس ار دورة دراز مدت مجدداً براي دورة قضايي ثبت نام كرده و قبول گرديد. از سال60تا 62 ضمن تحصيل در حوزه در درسهاي عالي قضايي قم حاضر و در سال62 به اخذ ليسانس قضايي نائل آمد. ايشان از علامه سيد مهدي لاجوردي حسيني، سيد محمود دهسرخي اصفهاني اجازه روايتي گرفت. تأليفات: 1-بزرگان قاين2- حيات بعد از مرگ و بازگشت جنيان 3-پيشوايي و امامت مسلمين4- ولايت فقيه5-حقوق اجتماعي زن6-  رساله هاي فقهي پيرامون: تشريح الميت، پيوند عضو ميت، شعبده، سحر، غنا، قضاوت زن، نتجيم 7- قهستان مهد آزادگان (تاريخ قاينات) 8- سرزمين روز (جغرافياي قاينات) فهرست نسخه هاي خطي حوزه علميه قاين 10- مقدمه اي بر جامعه شناسي ديني 11- تصحيح ديوان آصفي قهستاني 12- ادبيات قاين 13- ديوان شعر 14- رساله خمس و زكات  مقالاتي نيز در مجلات چاپ نموده است كه شامل: چهره هاي ساختگي، ترتيب النزول( درباره زمان نزول احكام اسلام)، پيش درآمدي بر فقه، ترجمه سليس قرآن، الكائن فيما صنفه علما قائن( در معرفي بزرگان قاين)، رجال قهستان.

... و چه بسا كه مردمان، مدح و ستايش را پس از كوشش در كار ي خوشايند بدانند اما مرا براي اطاعت از خدا و خوشرفتاري با شما به ستايشي نيكو نستاييد زيرا مي خواهم خود را از مسؤليت حقوقي كه بر گردنم است خارج سازم؛ حقوقي كه خداي بزرگ و شما بر گردنم داريدو از انجام آنها فارغ نشده ام و اجباتي كه بايد به جا آورم و به جا نياورده ام؛ وانگهي آنگونه كه با زمامداران ستمگر سخن مي گوييد با من سخن مگوئيد؛ و بدان سان كه در حضور حكام خشمگين خود را از شر‌آنان حفظ مي كنيد و دست از پا خطا نمي كنيد در حضور من نكنيد؛ با ظاهر سازي و تصنع با من رفتار نداشته باشيد؛ و هرگز تصور نكنيد كه در مورد امر حقي كه به من پيشنهاد كرده ايد ششتي و كاهلي ورزم و خيال نكنيد كه من به دنبال بزرگ ساختن خويشم؛ زيرا كسي شنيدن حق، يا نشان دادن عدالت از خويش برايش، برايش مشكل باشد، عمل به آن برايش مشكلتر خواهد بود، بنابراين از گفتن سخن حق، يا مشورت توأم با عدل و داد خودداري نكنيد؛ زيرا من خود را آن قدر برتر نمي دانم كه اشتباه نكنم؛ و از اشتباه در كارهايم در امان نيستم؛ مگر خداي بزرگ من را حفظ كند...»

داريوش كبير فرمانرواي مقتر هخامنشي در دوران فرمانروايي شكوهمند خود خدمات شاياني به ايران نمود. به غير از سركوب شورشهاي پس از مرگ كمبوجيه كه مي رفت ايران راه به تجزيه و نابودي كشاند.وي 10 خدمت ديگر نيز به ايران انجام دادكه عبارتند از: 1- تقسيم امپراتوري به سي ساتراپ(استان) و ايجاد سيستم منظم دولتي 2- ساخت راه شاهي كه اين جاده سنگفرش شوش را به سارد پايتخت ليدي متصل مي كرد و 2600 كيلومتر بود. البته راههاي ديگري از جمله راه هگمتانه(همدان) به گرگان و خوارزم، راه ري- هرات تا هند3- تأسيس اولين سيتم پستي جهان(چاپار). 4- اصلاح نظام مالياتي و دادگستري 5- ضرب سكه دريك 6- حفر و لايروبي كانال سوئز به طول200 كيلومتر وي در كتيبه اي به زبان پارسي كه در نزديكي اين كانال كشف و اكنون در موزه لوور پاريس نگهداري مي شود مي گويد:« من، داريوش شاه بزرگ، شاه تمام كشورها، پسر ويشتاسب، من پارسي هستم كه مصر را تسخير كردم و امر كردم تا اين كانال را حفر كنند.از رود نيل كه در مصر جاري است تا دريايي كه از پارس است(منظور خليج هميشه پارس) اين كانال حفر شد چنانچه من دستور دادم و كشتي ها روان شدند چنانكه اراده من بود.» 7-تأسيس سپاه جاويدان 8- ساخت كارهاي شوش و تخت جمشيد9- تأسيس سازمان اطلاعاتي(چشم و گوش پادشاه)داريوش با خلافكاران و دروغگويان به خصوص اگر حكام بودند برخورد مي كرد و وظيفه اين سازمان فقط كه از طريق مأموران مخفي و ناشناس بود نظارت بر كار حكام بود 10- گسترش قلمرو ايران با فتح بخش هايي از اروپا وهند. داريوش اما خدمت بزرگ ديگري به ايران كرده  است كه تا ابديت جاودانه خواهد ماند و آن ابداع خط پارسي است وي در بند پاياني كتيبه بيستون( در شماره بعد در مورد اين شاهكار عظيم بيشتر خواهيم نوشت)  «به ياري اهورا مزدا، خطي از زبان آرياي درست كردم كه پيش از اين كسي به اين زبان(پارسي) ننوشته بود. اين خط نوشته و برايم خوانده شد. پس اين خط را براي همه كشورها فرستادم تا مردم آن را بياموزند...» وي در همين كتيبه علت موفقيت خود را اين چنين مي گويد:« اين آنچه بود كه من به خواست اهورامزدا كردم و از آن جهت اهورامزدا مرا ياري كرد كه پليد نبودم، دروغگو نبودم، تبهكار نبودم، نه من و نه دودمانم. به راستي رفتار كردم و به ضعيف و توانا زور نورزيدم وهر كه كه دودمانم از همراهي كرد، او را نيك دادم و هر كه زيان رساند، او را سخت كيفر دادم...»

هيأت اتومبيل راني و موتورسواري در سال1386 با همت مديريت راهور منابع طبيعي شهرداري قاين و اداره راه و ترابري و تربيت بدني  در راستاي كشف و پرورش استعدادهاي جوانان قاينات راه اندازي شد. هدف از تأسيس اين هيأت عبارت بوداز: 1-شناخت و پرورش صحيح و اصولي استعدادهاي جوانان شهرستان در اين زمينه 2- ايجاد مكان مناسب براي تخليه شور و هيجان جوانان و جلوگيري از ايجاد مزاحمت براي شهروندان3- پركردن اوقات فراغت جوانا با ورزش 4- ايجاد يك مكان تفريحي سالم براي عموم شهروندان ايجاد يك پيست استاندارد آبرومند دغدغه بانيان اين هيآت بود البته قابل ذكر است پيش از آغاز رسمي كار هيأت از سال1379 جمعي از جوانان علاقه مند در شهرستان پيگير اين امر بودند از جمله: آقايان مشهوري، آيتي، طالبي، تقي زاده و... پس از تأسيس رسمي هيأت با ياري ادارات راهنمايي و رانندگي، شهرداري، منابع طبيعي و تربيت بدني عمليات ايجاد يك پيست استاندارد آغاز شد كه اكنون در مراحل نهايي و در آستانه بهره برداري مي باشد. مشخصات پيست: در زميني به وسعت دو هكتار و داراي 10 پرش و 10 برم و يك ويبره  مكان پيست: بعد از پارك جنگلي قهستان، هزينه 5000000 تملك زمين توسط شهرداري، هزينه خاكبرداري200000000 ريال توسط شهرداري و همچنين در اختيار گذاشتن دو دستگاه لدرو بولدوزر توسط اداره راه به ارزش 20000000 ريال

با وجود استقبال جوانان و نيز استعدادهاي فراوان در سطح شهرستان اين هيأت با مشكلات فراواني روبروست كه برخي از مهمترين آنها عبارتند از: 1- تهيه موتور كراس به دليل بالا بودن قيمت 2- تهيه لوازم و امكانات ورزشي براي موتورسواران (كلاه،بوتين،شولدر و...) 3- با وجود ساخته شدن پيست اما هنوز فاقد برخي امكانات جانبي مانند رختكن، سرويس بهداشتي، سكو براي تماشاگران و... است. اين هيأت در حال حاضر با رياست سرگرد سميعي مديريت راهور و دبيري مهدي مالدار مقدم مشغول به كار مي باشد و موفق شده با ياري جمعي از جوانان علاقه مند تاكنون در راستاي نيل بع اهداف ذكر شده گامهاي مؤثري بردارد و در اين راه نيازمند كمك و ياري تمام مسؤلين و بخصوص تك تك شهروندان عزيز مي باشد. ضمناً حضور حجت الاسلام قرباني نماينده شهرستان در محل پيست باعث دلگرمي و خوشحالي هيأت و مسؤلين امر شده است.